استاد ملکمی عزیز به جاودانگی پیوست…..

انسانی با منش عالی، عالم و با سواد که تا روزهای پایانی عمرشان دست از مطالعه و تحقیق برنداشتند …..
و صدای ایشان توی گوش من هست که استاد گونه در مورد مسایل گروه و انجمن هم انتقاد می‌کردند و هم تشویق و راهنمایی …….
وجودشان پشتوانه ای برای ما بود و جای خالی ایشان محسوس خواهد بود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *